Tek İş - Jivamukti Yoga
Jivamukti Yoga
Ayın Odağı - Eylül 2011
Tek iş
abhyase 'pi asamartho 'si/ matkarma-paramo bhava
madartham api karmani / kurvan siddhim avapsyasi
Eger bunu yapamazsan (meditasyon, yoga uygulamalari) o zaman gunluk
faaliyetlerini bana adayarak yap, boylece aydinlanmaya erisirsin. (BG XII.10)
Hayatta aslinda tek bir isimiz var o da asil benligimizi bulmak. Asil benligimiz hepimizin icinde ikamet ettigine gore, aradigimizi bulmak istiyorsak bir an once icimize donsek iyi olur. Basinizi sokacak bir yer bulmak icin kosun, icinizde sizi her an beklemekte olan teselliyi arayin. Disarida onu aramak icin cok fazla zaman harcamayin. Degerli seyler, kaybettigimizi sandigimiz onemli seyler, her zaman en beklenmedik yerlerde ortaya cikarlar, bakmayi akil edecegimiz en son yerde.
Firtina geliyor, coktan kasip kavurmaya baslamis olabilir ve sen sadece onu bir suredir farketmedin, ya da firtinanin geldiginin farkindasin ama bunun hava kosullari gibi gelip gecici oldugunu ve ne senin ne de baska birinin onun hakkinda bir sey yapamayacagini dusunuyorsun. Olaylarin senin basina geldigini dusunuyorsun, dunya uzerine geliyor ve sen kosullarin kurbanisin, bazen sansli bazen sanssiz. Iyimser insanlarin baris ve sevginin mumkun oldugunu soyledigini duydun. Ama dunya oyle bir karmasa icinde ki icimize cekilip elimizde bir bardak cayla somine karsisina gecip rahatca oturmadan once, oncelikle, butun bu siddet, izdirap ve adaletsizlik hakkinda bizim veya baskalarinin bir seyler yapmasi gerekmez mi?
Gordugun her sey senin icinden gelenlerin bir yansimasi. Eger disarida gordugun seyler hosuna gitmiyorsa bunu degistirmenin en iyi yolu oncelikle kendi icini degistirmek icin elinden geleni yapmandir. Dunyanin baris ve huzur dolu bir yer olmasini istiyorsan, baskalarinin baris dolu ve huzurlu olmasini beklmeden once kendin baris dolu ve huzurlu bir insan olmalisin. Bir kere icindeki huzuru, icindeki neseyi buldugun zaman, dunyada tinsel/spirituel bir itme kuvvetinden guc alarak hareket edebilirsin. Baskalarinda ve dunyada gormek istediklerini sen kendin cisimlestiriyorsun. (…) Bu huzur dolu icsel gerceklikten hareket ettigin zaman dunyayi gercekci bir sekilde gorebilirsin: baskalarini suclamayi birakip, baskalarina karsi sinirli, yargilayici ve kirilgan olmayi birakip onun yerine kendi ic neseni artiracak yaratici yollar bulursun. Eger bunun yerine gercek benligini (huzur, sevgi, mutluluk, nese) kendi disinda arayip mutluluk ve doyumu nesnelerde, senden ayri gorunen durumlar ve kisilerde ararsan, sonunda kacinilmaz olarak hayal kirikligina ugrar, kirgin ve hatta belki de alayci olursun. Bu durumda hayata olan inancini kaybeder, hayatin bir anlami olmadigini hissederek erisilebilecek surekli bir mutlulugun veya nesenin olmadigina hukmedersin.
Bir siginak aramak cogu zaman vahsi bir firtina gerektirir. Travmatik bir deneyimden gecen bircok insan gecirdikleri travmanin –bir kaza, sevilen birini olumu, veya ciddi bir hastalik- sayesinde mistik veya dogaustu bir idrak noktasina ulastiklarini ve iclerine donerek hayatlarinin amacinin muhasebesini yapmak icin bir itici guc oldugunu anlatir.
Tamam, icine donmenin onemli oldugu konusuna kani oldun, durumun “neden” kismini yanitladin, peki ya “nasil” kismi? Icimize nasil doneriz? Patanjali “herseyden feragat et, ve Benlik’e sigin” diyor (PYS 1.23). Ama bu bizi basladigimiz noktaya geri getiriyor, cunku bu Benlik’i nasil bulacagimizi bilmiyoruz. Elbette Patanjali ic Benlik’i bulma araci olarak meditsayonu veriyor, Bhagavad Gita’da Krishna’nin yaptigi gibi. Ama ya ben yapacak cok isi olan biriysem, cocuklarim ve bir isim varsa ve pek zamanim yoksa, o zaman ne olacak, alnimda kayip ve mutsuz olmak mi yaziyor? Yapabilecegim baska bir sey var mi? Evet! Bahagavat Gita diyor ki “Yaptigin isi yapmaya devam et, fakat bunu yaparken Benlik’i hatirla” (BG XII.10). Gununu spirituel aktiviteler bir zamanda, gunluk isler baska zamanda, eglenceli seyler bir baska zamanda diye ayirmana gerek yok; butun hayatin, her anin, spirituel bir uygulama olabilir, eger Benlik’i hatirlayabilirsen.
Bir defasinda radyoda Alice Coltrane, veya spirituel ismiyle Swami Turiyasangitananda, ile yapilmis bir roportaj dinledim. Radyo muhabiri ona muzik alanindaki basarilari hakkinda sorular soruyor, yayinladigi bircok kayittan ve sergiledigi veya sergilemek uzere oldugu gosterilerden bahsediyor ve buna ek olarak son zamanlarda cikan bir kitabindan bahsediyordu. Sonra roportaji yapan kisi “Bu kadar yogunluk icinde nasil oluyor da kafanizi toplayip bu kadar cok is cikartabiliyorsunuz?” diye sordu. Alice Coltrane buna o karakteristik sesiyle, yavas ve dingin, cevap verdi “Benim sadece bir isim var, o da Birlige, ic Benlik’e ulasmak, ve bu da tam zamanli bir is”.
-Sharon Gannon’in "Focus of the Month" yazisindan kisaltilarak tercume edilmistir. Metnin orijinal tam versiyonuna www.jivamuktiyoga.com adresinden erisebilirsiniz.
